Nie wiem czemu świt tak nagle zbudził to co spało
  W miękkim kocu snów zagłuszył to co jeszcze grało
  Nie wiem czemu czas zawraca drogi z tamtych krain
  Dotyk ciepłych warg każe odrzucić mi z oddali
  Głos codzienności jest już we mnie znów w ramionach brodę schowam
  Dotyk nadziei czy potrafię dzisiaj zacząć żyć od nowa
  Nie wiem czemu dziś ulica jakby bardziej szara
  Zniknął ten co grał a przecież tak się bardzo starał
  Nie wiem czemu jest na tym ekranie tylu ludzi
  Kto z nich cos już wie a kto dopiero się obudził
    Głos codzienności jest już we mnie znów w ramionach głowę chowam
  Dotyk nadziei czy potrafię jutro żyć od nowa
  Za parę lat kiedy dojrzę twoja twarz
  Za parę lat w sercu wskażesz dobry szlak
  Za góra co jest wołaniem śmiechem łzą
  Odnajdę pejzaż który nigdy już nas od siebie nie oddali
    Nie wiem czemu noc nie dłuży oczu gdy już spały
  W wielkim kocu snów ujrzały to co chciały
  Nie wiem czemu czas nie spycha mnie do tamtych krain
  Dotyk ciepłych warg każe obrócić się z oddali
  Głos codzienności jest już we mnie znów w ramionach głowę chowam
  Dotyk nadziei czy potrafię jutro żyć od nowav
  Za parę lat kiedy dojrzę twoja twarz
  Za parę lat w sercu wskażesz dobry szlak
  Za góra co jest wołaniem śmiechem łzą
  Odnajdę pejzaż który nigdy już nas od siebie nie oddali
    Za parę lat kiedy dojrzę twoja twarz
  Za parę lat w sercu wskażesz dobry szlak
  Za góra co jest wołaniem śmiechem łzą
  Odnajdę pejzaż który nigdy już nas od siebie nie oddali
    Za parę lat kiedy dojrzę twoja twarz
  Za parę lat w sercu wskażesz dobry szlak
  Za góra co jest wołaniem śmiechem łzą
  Odnajdę pejzaż który nigdy już nas od siebie nie oddali